Okei ég veit bara ekki alveg hvar ég á að byrja. Eins og ég sagði ykkur frá síðast þá var ég á leiðinni með hinum Íslendingunum í ferð til Uruguay og endaði hún á að verða bara ein af skemmtilegustu ferðum sem ég hef farið í!

 

Ég lagði sem sagt af stað frá Tucumán þann 13.apríl og ferðinni var heitið til Formosa (annað hérað) þar sem hann Gunni býr ásamt host-foreldrum sínum Fer og Pato..og fjórum hundum. Var komin daginn eftir og þurfti ekki að leita lengi að hinum krökkunum enda gnæfir Maggi vel yfir lang flesta Argentínubúa. Hann var þarna með vinkonu sinni Cörlu frá Þýskalandi sem ætlaði að slást í hópinn með okkur. Rúmum fimm mínútum eftir að ég kom var Nína mætt ásamt tveimur vinkonum, Lisanne frá Belgíu og Sophiu frá Austurríki. Fer og Pato komu svo og sóttu okkur á rútustöðina en okkur skildist að Gunni væri ennþá sofandi.. dagurinn fór svo í að plana og breyta plönum um hvernig við ætluðum að komast til Uruguay. Upphaflega ætluðum við öll saman á tveimur bílum en enduðum svo á að hafa bara einn bíl svo það var ákveðið að við Íslendingarnir skildum taka rútu frá Formosa til Buenos Aires á föstudeginum á meðan Fer, Pato og stelpurnar færu á bílnum. Við kíktum líka á markað, fórum í göngutúr um borgina, töluðum helling af íslensku sem var alveg ótrúlega ótrúlega skrítið, rifjuðum upp dönsku sem gekk hins vegar alveg ótrúlega illa (kom samt að góðum notum seinna í ferðinni), sungum Hjálmalög, fórum á bar og kynntumst mjög skrítnu fólki sem bauð okkur mjög vafasama hluti og stunduðum Chatroulette mjög grimmt. Á föstudagsmorgninum lögðu þau hin svo af stað en við Íslendingarnir tókum ekki rútunum fyrr en um hálf fjögur.. okkar beið sem sagt rúm 16 tíma rútuferð ef ég man rétt og notuðum við tímann aðallega í spjall, töluðum svo mikið að hinir farþegarnir voru farnir að hata okkur. En hvað um það, ekki á hverjum degi hérna sem maður getur talað íslensku..Skrifuðum líka allt sem okkur langaði til að gera í Uruguay niður á litla post-it miða og ég er ekki frá því að okkur hafi tekist að framkvæma alveg slatta af þessu öllu saman. Vorum komin til Buenos Aires snemma á laugardeginum og þar tók á móti okkur kona frá AFS til að fylgja okkur á bátastöðina en já við þurftum sem sagt að taka ferju frá Bs.As yfir til Colonia í Uruguay. Gátum ekkert farið og skoðað borgina, það eina sem við sáum var úr leigubílnum á milli staða og svo aðeins úr ferjunni. Ég held samt að ferja sé ekki alveg rétta orðið því þetta var bara eins og hið fínasta skemmtiferðaskip, meira að segja með fríhöfn þar sem ég og Nína ætluðum að missa okkur í snyrtivörukaupum því það var allt svo óóótrúlega ódýrt að við vorum bara í sjokki. Komnar með slatta í innkaupakörfuna þegar okkur datt í hug að spyrja hvort að verðmiðarnir væru réttir en urðum þá fyrir vonbrigðum því þetta var allt saman í dollurum en ekki pesóum..svo að allir ódýru maskararnir og púðrin og ilmvötnin voru bara alls ekki svo ódýr heldur bara á venjulegu verði. Svo voru tónleikar með tveimur klassískum söngvurum og við fengum smá útrás fyrir dans og sönggleði þarna um borð. Eftir þriggja tíma bátsferð vorum við svo komin yfir til Uruguay og þar kom Helga inn í hópinn, hún tók annan bát frá Bs.As og svo hittumst við eiginlega bara í höfninni. Miklir fagnaðarfundir á meðan biðið var eftir töskunum og svo héldum við beint af stað upp í rútu og var ferðinni heitið til Montevideo, höfuðborgar Uruguay. Vorum komin á áfangastað seinnipartinn, vorum sótt á rútustöðina af hinum ferðalöngunum sem fóru á bílnum og fórum svo beint á þetta fína hostel sem var staðsett bara alveg í miðbænum. Restin af deginum var svona frekar róleg, smá óhöpp sem urðu reyndar í einni myndatöku uppi á húsþaki en það slasaðist enginn og fólkið sem vann á hostelinu komst aldrei að því hver hefði brotið glerið á þakinu..Kíktum svo út að borða um kvöldið, enduðum á einhverju asísku hlaðborði þar sem við vorum undir ströngu eftirliti starfsfólkins á meðan við borðuðum því að þeir sem keyptu ekki disk máttu sko ALLS EKKI borða neitt, annars yrðum við rukkuð aukalega. Nína náði samt að borða heila tertusneið í felum undir borði og við “stálum” fullt af brauði til að gefa heimilislausu fólki en það var eitt af post-it miða markmiðunum. Kíktum svo aðeins á næturlíf Montevideo og skemmtum okkur bara ansi vel eins og Íslendingum/skiptinemum einum er lagið. Þurftum svo að skrá okkur út fyrir tólf á hádegi daginn eftir, bílfólkið hélt af stað fljótlega eftir það en við hin þurftum eins og áður að bíða í einhverja klukkutíma eftir okkar rútu og notuðum við tímann í að skoða borgina aðeins meira. En svo var tími til að halda áfram og næsti áfangastaður var Punta del Este, sem er án vafa einn af flottustu stöðum sem ég hef komið til. Við Nína og Helga göptum þegar við sáum öll risa húsin, strendurnar og bílana. Montevideo var svolítið eins og í Argentínu en Punta del Este á bara ekkert sameiginlegt, naaada que ver eins og þeir segja hérna í suðrinu. Okkur langaði mest að hlaupa bara beint á ströndina þegar við stigum út úr rútunni en þurftum fyrst að fara á hostelið þar sem við ætluðum að dvelja næstu fjóra dagana og skila af okkur öllum töskunum. Við krakkarnir vorum öll saman í herbergi en Fer og Pato á öðrum stað. Varð reyndar ekkert úr strandarferð þann daginn en röltum um borgina og ætluðum svo að taka þetta svakalega djamm um kvöldið en svo var bara enginn, leituðum af lífi í hálftíma og  vorum næstum því búin að gefast upp þegar við fundum loksins tvær stelpur sem sögðu okkur frá nokkrum börum sem væru opnir. Við náðum því að skemmta okkur þá nóttina..þegar við vorum svo á leiðinni til baka á hostelið greip þessi heiftarlega baðþörf þau Gunna og Nínu svo þau rifu sig úr fötunum og hlupu út í sjó, við hin ákváðum bara að fylgja eftir svo við enduðum öll úti í sjó um miðja nótt. Þetta var nú ekkert mjög notaleg baðferð en við létum okkur hafa það, fórum bara beint í heita sturtu þegar við komum loks á hostelið. Næsta dag fórum við svo í leiðangur um borgina, enduðum á ströndinni, krakkarnir rifu sig aftur úr fötunum og út í sjó sem endaði reyndar með því að björgunargæjarnir þurftu að rífa sig líka úr, ekki að það hafi verið eitthvað slæmt, til að bjarga þeim frá klettunum sem þau voru komin allt of nálægt, en allt í góðu, bara nokkrar skrámur og nokkur tár en allir á lífi. Mig minnir nú að restin af deginum hafi verið bara frekar róleg. Á þriðjudeginum var hins vegar komið að því að framkvæma aðal markmiðið á post-it miðunum en það var að surfa. Strákarnir voru búnir að redda kennurum til að mæta á ströndina með allan búnað, við mættum nokkrum tímum á undan til að sleikja sólina og svo var bara að skella sér í blautbúninginn og hlaupa út í sjó. Ég get ekki sagt að það sé mjög auðvelt að surfa og það hefur örugglega verið mjög fyndin sjón að sjá okkur reyna standa upp á brettunum, ekkert mjög fimar hreyfingar í gangi, en það tókst nú samt að lokum hjá okkur flestum og vorum því mjög sátt með daginn. Eyddum kvöldinu í eldamennsku, spjall, aðra strandarferð og fleira skemmtilegt, Nína og Gunni týndust í klukkutíma, Nína fékk óvæntan strippdans, ég og Lisanne áttum mjög furðulegt en áhugavert samtal við einn norðmann sem var á hostelinu, og svo miklu miklu meira sem verður ekkert farið ítarlegra út í. Á miðvikudeginum var rigning svo það varð ekkert úr strandarferð þann daginn en ég, Lisanne og Maggi skelltum okkur í göngutúr, fórum að höfninni og skoðuðum allar risa snekkjurnar, kíktum á kaffihús þar sem við fórum í þennan svakalega svefngalsa, aðallega samt bara ég, starfsfólkið hélt við hefðum verið að reykja gras og svo fórum við inn í Armany búð og starfsfólkið þar hélt að við værum heimilislaus..nei ég veit svo sem ekkert um það en við vorum allavega ekki klædd í 40 þúsund króna boli, ekki þann daginn! Svo var bara komið að því að fara heim á fimmtudeginum, Fer, Pato og Gunni héldu af stað á bílnum til baka til Formosa og við ætluðum að taka rútu til Buenos Aires..eða það héldum við í fyrstu! Eftir að þau voru farin byrjuðu vandamálin sem ég nenni bara alveg ómögulega að segja frá vegna þess að það tæki mig svona tvo daga að segja frá öllu saman, en það endaði allavega þannig að við gátum ekki tekið rútuna á fimmtudeginum, vissum ekkert hvar við áttum að gista um nóttina og vorum bara í fokki..afsakið orðbragðið. Þá komu Slator og Olivia (skiptinemar sem búa í Punta del Este) okkur til bjargar, bókstaflega, og við enduðum á að troða okkur sjö heima hjá Oliviu og pabba hennar. Fimmtudagurinn sjálfur var eiginlega bara mjög leiðinlegur, fór í þras og vesen en við rifum okkur upp úr þunglyndinu um kvöldið, skelltum okkur á sjúklega góðan pizzustað og svo beint á dansgólfið! Helmingur hópsins tók vel á því það kvöldið en hinn helmingurinn svaf í sófunum fyrir utan skemmtistaðinn, frekar fyndin sjón..Við komumst svo í rútu á föstudeginum, fórum reyndar ekki til Buenos Aires heldur beint til Cordóba héraðs, þar sem Nína, Lisanne og Sophia búa þar, og vorum komin þangað á laugardagsmorgni. Þar tókum við hin svo rútur til okkar héraða og var ég komin til Tucumán á miðnætti þann 23.apríl. Mjög sátt með ótrúlega skemmtilega ferð og nokkrum vinum ríkari! Ekki á hverjum degi sem maður fær tækifæri á að fara í svona ferð..

Svo tók bara venjulega lífið aftur við, skólinn, salsa og fleira skemmtilegt og engin fleiri ferðalög plönuð á næstunni. Já, allt í góðu hérna í Argentínu, fjölskyldan frábær, góðir vinir, spænskan gengur mjög vel og sól og blíða næstum alla daga..næstum segi ég því það er búið að vera skítakuldi síðasliðna viku en hitinn kom aftur í dag.

SJÁUMST EFTIR 73 DAGA!!

Kossar og knús

 

Svona til smá fróðleiks þá ferðaðist ég rúmlega 4006 kílómetra bara í þessari ferð (með rútu, veit ekkert hvað er langt á milli Bs.As og Colonia í bát), þjóðvegur 1 er 1332 km. svona til samanburðar..Það er bara orðinn sunnudagsbíltúr að fara til Akureyrar!

….og ég vil fá komment!

 

Þetta er í áttunda skiptið sem ég sest við tölvuna og alveg ákveðin í því að skrifa eitt blogg en ég gefst alltaf upp eða þarf að fara að gera eitthvað annað svo ég vona að ég nái að þrauka þetta skiptið og komið einu eða tveimur orðum frá mér um hvað hefur á daga mina drifið.. en ég er ég líka farin að gleyma hvað ég er búin að gera og hef ekki hugmynd um hvað ég á að skrifa en ég ætla að reyna. Ykkur finnst ég eflaust alveg afskaplega löt að skrifa bara á mánaðarfresti en málið er bara að tíminn er bara farinn að líða svo ótrúlega hratt að ég átta mig ekkert alveg á hvað líður langur tími á milli blogga..sorrý meðmig!

Annars byrjaði skólinn aftur 9.mars og það er bara fínt að vera byrjuð aftur. Fyrir áramót var þetta eiginlega bara að fara í skólann og reyna að skilja eitthvað smá en núna get ég tekið þátt í öllum verkefnum og gerðar aðeins meiri kröfur um að ég geri heimanámið..en ég get þó alltaf notað afsökunina “ég skildi ekki” ef ég nenni ekki að læra, það hefur sína kosti að vera skiptinemi! Ég er ekkert að taka þessu alltof alvarlega þar sem að ég get ekki fengið neitt metið heima..Ég er í fullt af nýjum fögum eins og sálfræði og menning og samskipti og svo er eitt sem heitir Proyecto de investigación e intervención sociocomunitaria sem ég ætla ekki einu sinni að reyna að þýða..

Ég gerði svo sem ekkert mikið spennandi í mars, ekki að mánuðurinn hafi verið eitthvað leiðinlegur en ég fór ekki í nein spennandi ferðalög eða á tónleika með Shakiru eða U2..nei ég var bara heima í gamla góða Tucumán! Það gerðist reyndar eina nóttina að það var brotist inn í húsið við hliðiná um hálf fimm og svo var löggan kölluð á staðinn og þeir komu með risa riffla að leita í garðinum hjá okkur að þjófunum..frekar mikill CSI fílingur í þessu. Þetta voru víst tveir strákar, annar slapp en þessi sem náðist var 15 ára..Það er oft brotist inn í húsið við hliðiná og húsið þar sem ég bý og þau lentu t.d í því í fyrra að af þeim voru rændar tvær fartölvur, fullt af skartgripum og fuuuuullt af peningum! Útvarpinu úr bíl mömmunar var svo rænt í byrjun marsmánaðar og ferðatösku pabbans stolið þegar hann var á leiðinni til Buenos Aires. Ekki skemmtilegt það..

Eeen svo ég segi ykkur frá einhverju skemmtilegu þá er ég að fara til Uruguay með hinum Íslendingunum núna 15.apríl og ég er orðin sjúúklega spennt fyrir þeirri ferð! Erum að fara til Punta del Este sem er víst voða fín strönd og þangað sækir “ríka” fólkið, verðið á staðnum eftir því og að kaupa sér kókflösku kostar annan handlegginn. Ég mun ekki geta sett neinar myndir úr ferðinni, né frá janúar-mars, inná netið því að myndavélin mín er búin að vera biluð og svo fór ég með hana í viðgerð og þeir sögðu mér að ég þyrfti að kaupa nýtt zoom..frábært það! Spurning um að kaupa sér bara einnota myndavélar og framkalla. Líka miklu skemmtilegra að eiga svoleiðis myndir!

Svo vil ég henda inn kveðju til elsku litlu systur minnar, sem er að fermast núna á sunnudaginn! Ég bara trúi því ekki að hún sé orðin svona stór, eða gömul réttara sagt því að hún er búin að vera stærri en ég í svona fjögur ár..og hún er ekki orðin fjórtán! En ég vona að þú munir eigar frábæran dag elsku krúttið mitt, leiðinlegt að missa af þessu, ég verð með þér svona næstum því, skype-ið bjargar okkur! Færð jóla-fermingar-afmælisgjöf bara í júlí!

Nú nenni ég bara ekki að skrifa meira, kemur vonandi blogg eftir ferðina til Uruguay!

Kossar og knús, sjáumst eftir þrjá og hálfan mánuð!!

(Eitt í viðbót..ég er að spá í að safna í bók skrítnum nöfnum sem ég rekst á hérna, svona smá dæmi þá er ég búin að sjá sjoppu sem heitir Oki Doki, hárgreiðslustofu sem heitir Jesús, bílaverkstæði McCisi og götu sem heitir Pringles..það er örugglega bara ég sem er komin með svona súran húmor en mér fannst þetta allavega fyndið!)

 

 

Ég veit ekki hvort að það sé einhver sem les þetta blogg ennþá en ef svo er þá ákvað ég að henda inn smá nýjum fréttum þar sem það er næstum því einn og hálfur mánuður síðan ég skrifaði síðast. Á þessum tíma er ég búin að vera afskaplega upptekin við að gera ekki neitt, sumarfríinu mínu fer að ljúka og hefst skólinn aftur annan mars eða níunda, það er ekki komið á hreint ennþá..skipulagið alveg að fara með þessa argentínumenn. Ég er ekkert að deyja úr tilhlökkun að byrja aftur en ætli það verði ekki ágætt að byrja aftur í einhverskonar rútínu eftir allt þetta letilíf, tæpir þrír mánuðir sem ég er búin að vera í frí! Kannski ég geri smá úrdrátt. Desember- skipta um fjölskyldu og fara til Santa Fe um jól og áramót. Janúar- skipta aftur um fjölskyldu og fara í meira ferðalag. Febrúar- skipta frá bráðabyrgðarfjölskyldunni og til næstu varanlegu fjölskyldu, sofa mikið, borða mikið og skemmta mér mikið mikið. Ég er örugglega búin að slá met í að skipta um fjölskyldur á sem stystum tíma en í leiðinni er ég búin að kynnast svo ótrúlega æðislegu fólki að ég gæti bara ekki verið ánægðari. Bráðabyrgðarfjölskyldan var frábær, mamma, tvær systur og Luis, skiptinemi frá Þýskalandi, og var ég hjá þeim helmingi lengur en upphaflega stóð til. En nýja varanlega fjölskyldan mín er líka ótrúlega fín og ég er bara mjög sátt. Núna á ég sem sagt mömmu sem heitir Roxana, pabba sem heitir Jorge og þrjár systur, Feli, Fabi og Fior..svo eiga þau tíkina Lucky. Húsið er í Yerba Buena sem er svona næsta bæjarfélag við San Miguel, Reykjavík-Kópavogur eiginlega. Frekar langt frá miðbænum og héðan tekur mig tuttugu mínútur að labba í skólann. Þau eiga svo annað hús í San Pedro sem er í klukkustunda fjarlægð. Fórum þangað í gær og planið að fara aftur næstu helgi en þá til að gista. 

Spænskan gengur bara mjög vel núna, keypti litla minnisbók til að skrifa öll orð sem ég veit ekki hvað þýða og reyni að leggja á minnið og málfræðin er eiginlega alveg komin..ef það er einhver verðandi skiptinemi sem les þetta þá hjálpar ótrúlega mikið að vera búinn að læra eitthvað, bara pínulítið og það verður strax auðveldara að ná tungumálinu!

Núna er ég búin að vera í burtu í meira en sex mánuði, meira en helmingurinn af þessari dvöl búinn! Svo það eru ekki nema fjórir og hálfur mánuður í að ég komi heim, ekki það að ég sé eitthvað æst í að koma heim alveg strax..Næstu vikur eru ekkert planaðar en ég er að vonast til að geta farið til Uruguay í apríl með hinum Íslendingunum sem væri mesta snilldin! Svo er ég strax byrjuð að hlakka til útskriftarferðarinnar í ágúst en það er kannski full snemmt..

Ég gæti haldið áfram að segja ykkur frá einhverju sem ég er búin að vera að gera en ég nenni því einfaldlega ekki..þið verðið bara að spjalla við mig á facebook eða skype ef þið viljið fá ítarlegri lýsingar! Þangað til næst..

Kossar & Knús til allra
 
Þið megið endilega skilja eftir lítið komment (:

Búin að fá allnokkrar kvartanir um bloggleysi svo hér kemur eitt um jólin hérna úti og eitthvað fleira! Ég segi það bara strax að þetta voru ójólalegustu jól sem ég hef nokkurn tímann upplifað. Eins og ég sagði frá einhvern tímann þá eru engin jólalög spiluð, það bakar enginn smákökur, afskaplega fáir sem eru að hafa fyrir því að setja upp jólaljós og svo í þokkabót mjög heitt, fer ekki mikið niður fyrir þrjátíu gráðurnar þessa dagana. En ég lagði sem sagt af stað í ferðalag til Santa Fe þann 22.desember með Liliönu að heimsækja dóttur hennar, Celeste og kærasta hennar, Mauri og ég vil koma því hér með á framfæri að Santa Fe-ið sem ég fór til er í Argentínu en ekki í Bandaríkjunum. Okkar beið svo u.þ.b. 10 tíma rútuferð og ég náði ekkert að sofna svo ég kláraði bara mína elskulegu Harry Potter bók í staðin.  Vorum komnar á leiðarenda næsta morgun eða þann 23.des. Venjulega er ég að klára síðustu jólagjafirnar og í afmæliskaffi hjá Erlu systur á þessum degi en það var ekki í boði í ár og var þetta bara óskaplega venjulegur dagur. Á aðfangadag skellti ég mér svo á ströndina, um átta leytið var ég horfandi á sjónvarpið og loksins um ellefu byrjuðum við að borða. Skálað í kampavíni á slaginu tólf og pakkarnir svo opnaðir um nóttina (takk kærlega elsku fjölskyldan mín fyrir gjafirnar og kortin). Á jóladag var sofið langt fram eftir hádegi og algjör letidagur bara. Fórum svo um kvöldið í verslunarmiðstöð og fengum okkur kvöldmat og kíktum svo inn í riiiisa spilavíti sem var þarna við hliðiná. Mér fannst ég vera stödd í einhverri bíómynd, þetta var allt svo óraunverulegt. Kom mér samt á óvart að meirihluti fólksins þarna inni var gamalt fólk, hefur greinilega ekkert betra að gera en að eyða peningunum sínum í spilakassa, 21, rússneska rúllettu eða hvað sem þetta heitir allt saman. Annan í jólum varð ströndin aftur fyrir valinu sem og næstu daga. Ætli ég hafi ekki eytt mestum tíma mínum á ströndinni þarna í Santa Fe. Ljúfa líf. Jú svo átti ég afmæli og varð loksins átján, loksins loksins loksins. Þann þrítugasta kom vinkona Liliönu í heimsókn með allar dætur sínar, fjórar talsins. Við náðum að troða okkur í þessa pínulitlu íbúð og var sofið á öllum mögulegum stöðum. Já meiri strönd á gamlárs, borðað seint og svo skotið upp örfáum flugeldum á miðnætti. Hérna snýst málið ekki um að skjóta sem flestum flugeldum heldur hljóðið sem gildir, því háværari því betri. Um nóttina fórum við svo á skemmtistað undir berum himni og vorum ekki komin heim aftur fyrr en hálf níu næsta morgun. Létum það ekki nægja og fórum aftur út á nýjarskvöld og ekki komið heim fyrr en átta næsta morgun. Vægast sagt mjög skrautleg nótt sem ég ætla ekkert að gefa nánari lýsingar á, aumingja þið. Annan janúar var svo tími til að halda aftur heim til Tucumán. Ég vona að þið hafið haft það gott yfir hátíðirnar hvar sem þið eruð/voruð stödd í heiminum. 5.janúar kom mesta úrhelli sem ég hef séð á ævi minni og útaf því að það eru mjög fá holræsi og ef þau eru til staðar þá eru þau stífluð, þá fyllast allar götur og verða eins og risastór fljót. Ég fór út með vinum mínum einmitt þetta kvöld og þegar við vorum á leiðinni heim var búið að safnast svo mikið vatn að það byrjaði að flæða inn í bílinn okkar. Í svona veðri taka yfirvöld líka alltaf rafmagnið af svo það var niðamyrkur á götunum og í þokkabót fauk önnur rúðuþurkan af á miðri leið, jú og auðvitað fylgja þrumur og eldingar svona veðri líka. Ég var nú orðin dálítið smeik á tímabili en við komumst þó heim að lokum. Daginn eftir var fólk svo að standa í því að ausa út úr húsunum sínum og þvílíkar skemmdir á öllum rafmagnslínum og trjám og ég veit ekki hvað og hvað.  6.janúar fór ég í heimsókn til bekkjarsystur minnar og fjölskyldu hennar í Tafí de Valle sem er ekkert svo langt frá San Miguel og var hjá þeim þangað til á laugardaginn. Án efa einir af mínum skemmtilegustu dögum hérna úti. Fórum á hestbak, göngutúra, djömmuðum, borðuðum endalaust, fundum tvo nagla, viðarbút og vír í salatinu okkar og gátum ekki hætt að hlægja næstu tvo tímana, horfðum á svona tíu bíómyndir og svo miklu miklu fleira. Þegar ég kom til baka fór ég heim til stráksins frá Þýskalandi og fjölskyldu hans því að ég þurfti að skipta aftur um fjölskyldu en ég nenni ekkert að segja meira frá því. Strax seinni part laugardagsins fórum við til San Pedro, bær í klukkustunda fjarlægð frá San Miguel, og gistum þar eina nótt. Ég verð hjá þessari fjölskyldu þangað til í byrjun febrúar en þá fer ég heim til einnar AFS konunnar og hennar fjölskyldu og þar verður mitt næsta varanlega heimili. Gaman gaman hjá mér að skipta um fjölskyldur..ekki hafa áhyggjur samt, mér líður alveg þokkalega. Hmm núna dettur mér alveg afskaplega lítið í hug til að segja ykkur frá svo ég læt þetta gott heita í bili.

Kossar og knús

Jaeja elsku born, kominn tími á smá update!

Mikid sem hefur gerst undanfarid og hérna kemur tad helsta. Tad fyrsta er ad ég er komin med nýja fjolskyldu, ef fjolskyldu maetti kalla. Hún inniheldur eina mommu sem heitir Liliana og er 50 ára + einn kisi. That`s about it. Númer tvo er ad ég flutti á nýja heimilid í gaer. Mér líst bara vel á og Liliana virkar mjog almennileg og fín. Herbergid mitt er í sér húsi og tar er ég med mitt eigid badherbergi tannig ekki kvarta ég. Tad eina er ad ég er med tvílíkt ofnaemi fyrir kettinum og ekki búin ad haetta ad hnerra sídan ég kom! Ég er enntá ad jafna mig eftir ad hafa fengid neastu fréttir en taer eru ad ég mun dvelja í Santa Fe yfir jólin og áramótin hjá dóttur Lilionu og kaerastanum hennar og audvitad Lilionju sjálfri. Hún á sem sagt eina dóttur og tvo stráka, annar býr hérna í Tucumán og hinn í Brasilíu. Ég er ekki alveg tilbúin í ad fara enda var ég búin ad plana ýmislegt med Angelu, eins og til daemis brjálad afmaelispartý og ad hitta kaerastann hennar sem býr á Ítalíu en kemur einmitt yfir jólin..En ég neydist bara til ad líta á bjortu hlidarnar og gera gott úr hlutunum, ég fae allavega ad sjá nýja stadi í Argentínu og kynnast nýju fólki. Svo ég verd í burtu frá 22.desember til 3.janúar, eflaust mikid áfall fyrir tig elsku mamma mín en ég hlýt nú ad komast í tolvu svo tú fáir ad óska mér til hamingju med afmaelid. Fréttir númer fjogur eru ad tad eru mjog miklar líkur á tví ad ég fari til Bólivíu í nokkra daga í janúar med Lilionu og ég neita tví ekki ad ég er ordin svolítid spennt! Fréttir fimm eru nú ekkert merkilegar en ég ákvad ad leyfa teim ad fylgja med; ég turfti sem sagt ad taka endurtokupróf i sogu vegna tess hve "ofur" dugleg ég var ad laera fyrir fyrra prófid, ég get ekki sagt ad efnahagsstefna Peróns og tengls hans vid adra pólitíska flokka vekji mikinn áhuga hjá mér!, enda fékk ég  bara trjá á, en ég naeldi mér sem sagt í heila sjo núna svo ég er bara mjog satt. (Maggi tú spurdir um daginn afhverju ég vaeri ad taka prófin en ég fékk bara ekkert um tad rádid. Fékk samt aldrei heimavinnu en svo var ekkert edlilegra en ad fara beint í próf)

Aetli tetta verdi ekki sídasta bloggid á tessu ári tar sem ég fer í ferdalagid bara naesta midvikudag svo ég vil nota taekifaerid núna og óska ykkur ollum gledilegra jóla og farsaeldar á komandi ári. Hafid tad oll sem allra best yfir hátídarnar, bordid mikid og njótid saverunnar med fjolskyldu og vinum :)

Sjáumst í júlí!
One Love

Okei, þar sem ég kann ekki að setja inn myndir á bloggið þá má sá sem kann það og vill vera hjálpsamur eeendilega kenna mér það því að myndalaus blogg geta verið afskaplega leiðinleg! Ég ætla samt að vona að þið þraukið áfram þangað til ég kann að setja inn myndir..


Annars á ég mjög bágt með að trúa því að það sé kominn 17.nóvember! Það þýðir einfaldlega að á laugardaginn verð ég búin að vera hérna í 3 mánuði, sko mig, og að það séu ekki nema 6 vikur í jólin!!! Tíminn hérna líður mjög skringilega, kannski ég hafi nefnt það áður en þið gleymið því þá alveg örugglega ekki. 
Lífið í Argentínu heldur bara áfram, reyndar er smá tilfinningakrísa og heimþrá búin að einkenna síðustu daga, en það verður vonandi betra bráðum. Einn daginn er allt frábært og hinn næsta er lífið ömurlegt, jafnvel bara næsti klukkutími, skrítið já. Helgin var bara fín, fór á laugardaginn heim til bekkjarbróður míns ásamt fullt af fólki og við eyddum deginum í sundlauginni, loksins fékk ég smá lit, en ekki mikið samt, bara smá. Ég verð bara að liggja í sólbaði í sumarfríinu til að standa við orð mín um að koma "drullu tönuð" heim. Eins og staðan er í dag þá er ég allavega ansi langt frá því. Sunnudagurinn fór svo bara í leti. Núna á föstudaginn byrja svo prófin hjá mér, en þá er munnlegt enskupróf. Til að gefa ykkur smá sýnishorn af enskunni sem þau eru að "læra" núna: "The boy's name was Raoul. He was eleven years old. The man was Raoul's brother, Philippe. Philippe was much older than Raoul. He was thirty-one."  Þetta finnst mörgum frekar erfiður texti, en jæja ég ætla nú ekki að gera lítið úr þeim..Ég þarf ekki að taka sömu próf og bekkjarfélagar mínir, heldur fæ bara lítinn part úr hverri námsgrein til að læra og svo í fagi sem heitir Opinion pública þarf ég ekki að taka prófið heldur gera verkefni í staðin sem er bara fínt. Þannig næstu tvær vikur verða undirlagðar í próf og svo er ég komin í sumarfrí fram í mars! Er ekki alveg búin að ákveða hvað ég ætla að taka mér fyrir hendur í sumarfríinu en mig langar að fara í spænsku kennslu, svona til að ná þessu alveg 110%, læra eitthvað í tangó, fara í ferðalag og hitta vonandi Íslendingana mína. Svo verð ég nú að klára allar þessar bækur sem mér voru sendar! 
Held það sé ekki meira í bili, ætli ég skrifi ekki bara næst þegar ég verð búin í prófunum og segi ykkur hvernig mér gekk, þið sendið mér kannski smá heppni í pósti.. 

Koss & Knús

Ég ætlaði bara aðeins að láta vita af mér. Finnst ég svo sem ekki hafa neitt mikið að segja frá, það gengur allt bara frekar venjulega hérna hinum megin. Hver skóli hérna er með sína "þemaviku" og þessi vika var sem sagt vika skólans míns, Semana Sol. Á miðvikudagsmorgninum gerðum við nú ekki neitt merkilegt, bara einhverskonar kynning á verkum sem nemendur höfðu verið að gera. Um kvöldið var svo danskeppni og komu aðrir skólar líka með atriði. Greinilega mikill metnaður lagður í þessa keppni, dansarnir og búningarnir ótrúlega flottir. Á fimmtudagsmorgninum voru ég og Renata með smá kynningu á okkur og skiptinemareynslunni (Renata er sem sagt stelpan frá Bandaríkjunum sem er hérna með Rotary, en hún er í skólanum fyrir hádegi þannig við hittumst mjög sjaldan) og það gekk bara mjög vel, fékk meira að segja hrós um hvað ég talaði góða spænsku! En já svo um kvöldið komu tvær hljómsveitir og spiluðu og önnur þeirra heitir Los Originales og er ein af vinsælustu cumbia hljómsveitunum hérna. Það er eiginlega ekki hægt að lýsa stemningunni sem var þarna á meðan þeir voru að spila, þetta var ótrúlegt. Föstudagsmorguninn fór svo í kynningu á verkefni sem við erum búin að vera vinna í í svolítinn tíma eða um líffæragjöf. Þetta er alveg frekar áhugavert málefni en ég hafði einhvern veginn aldrei pælt í þessu áður. Kom líka maður í skólann og var með kynningu um þetta en hann er sem sagt með einhvern sjúkdóm þannig að hann þarf að tengja sig við einhverja blóðdælu einu sinni á dag og hann getur aldrei farið í ferðalag eða neitt því hann er bundinn við þessa dælu það sem eftir er. En nóg um það.
Vinkona Angleu átti barnið síðasta laugardag og mikil mikil gleði sem ríkti í vinahópnum þann daginn og voru komnar myndir af stráknum á Facebook svona 2 tímum eftir að hann fæddist, fólk hérna er Facebook sjúkt! Það var búið að gefa honum nafnið Lizandro löngu áður en hann fæddist en formleg skírn verður sem sagt 11.desember, eins gott að hafa það á hreinu ! 
Annars hef ég bara voðalega lítið að segja meira, í bili allavega. Styttist í sumarfrí hjá mér, 47 dagar í jólin og 50 dagar í afmælið mitt!
Hasta luego  

1. Katrín vinkona á afmæli í dag og ég held að hún sé búin að fá nokkrar afmæliskveðjur frá mér nú þegar en ég ætla samt að segja; Til hamingju með daginn þinn sætust! Skemmtu þér ótrúlega vel og gerðu eitthvað í tilefni þess að vera orðin sjálfráða!! 

2. Ég ætla líka að óska Víði frænda og Eyrúnu innilega til hamingju með litla/stóra frændann minn sem fæddist 15.október síðastliðinn. Vona að allt gangi vel og þið megið endilega senda mér myndir af honum (:

3. Pakkinn frá pabba og Gullu er loksins kominn í hús en hann var settur í póst 13.september! góð póstþjónusta..

4. Sumarið er farið að segja til sín hérna en ég er búin að vera að kafna undanfarna daga, meira en 30 stiga hiti..úff

5. Ég átti 2 mánaða afmæli hérna úti 20.október !

6. Spænskan gengur alveg ágætlega og ég get núna tjáð mig um flest allt, vonandi verð ég búin að ná þessu um jólin.

7. Annars bara allt ágætt að frétta og mér líður vel

8. Það er ofur vandamál að stækka þetta letur þannig Eggert, þú verður bara að finna stækkunarglerið!

Knús á ykkur

Ég ætla að byrja á að segja ykkur að bloggar.is er búið að vera bilað þannig ég hef ekkert getað skrifað. Þetta er ekki bara leti í mér..En það er margt og mikið búið að gerast hjá mér síðan síðast og ég ætla að segja ykkur smá frá því, eða það sem ég man. Það sem gerðist í lok september; það komur þrumur og eldingar, mesta rigning sem ég hef upplifað á ævinni og jarðskjálfti upp á 5,3 á richter. Fékk póstkort frá Katrínu sem gladdi mitt litla hjarta alveg ótrúlega mikið. Borðaði á Mc'donalds í fyrsta skipti í mööörg ár, verslaði, spilaði Burako sem ég verð að redda og koma með heim og svo bara þetta venjulega..Núna í október er ég búin að skera niður 3 kg af jarðaberjum, klára eina bók, spila meira Burako, fara út að dansa og fara í ferðalag sem þið fáið aðeins meiri lýsingu á á eftir. En sem sagt núna þriðjudaginn í síðustu viku kom vinkona Angelu, Iva, í heimsókn en hún býr í Buenos Aires og var hún hjá okkur í eina viku. Á fimmtudeginum fórum við á einhvern skemmtistað og dönsuðum smá. Smakkaði Sex on the Beach í fyrsta skipti sem ég hefði betur sleppt því þetta var ógeðslegt. Vorum svo ekki komnar heim fyrr en um 5 leytið. Skóli hjá mér á föstudeginum og svo um kvöldið fór ég og hitti trúnaðarkonuna mína og við spjölluðum saman, allt á spænsku! Sko mig...En svo um 11 komu vinkonur Angelu í heimsókn og við bökuðum pizzu oooog spiluðum Burako og drukkum smá Gancia. Fórum aftur mjög seint að sofa, eða um 5. Sváfum svo út á laugardeginum en svo seinnipartinn fórum við í bíltúr og skoðuðum helstu staði í kringum San Miguel. Þar á meðal San Javier sem er í "fjöllunum". Þar er hægt að sjá yfir alla borgina og ótrúlega flott þegar það var komið myrkur. Þar er líka Jesú stytta, fjórða stærsta í suður-ameríku. Landslagið hérna í kring er svo ótrúlega flott að það er eiginlega ekki hægt að lýsa því. Í svona 20 mínútna fjarðlægð frá S.M eru t.d vínakrar..eeen við sem sagt stoppuðum á einhverju Spa-i í San Javier og borðuðum þar (þegar ég tala um við þá er það ég, Angela og Iva) Svo um kvöldið skelltum við okkur í bíó á Comer, Rezar, Amar, eða fyrir þá sem ekki skilja spænsku Borða, Biðja, Elska..og sem betur fer var ekki búið að talsetja myndina þannig ég þurfti bara að lesa spænskan texta..Fórum að sofa á aðeins skikkanlegri tíma þá nóttina því að á sunnudeginum fórum við af stað í ferðalag-ið en Norma kom með í þá ferð. Fyrst var ferðinni heitið til Tafí de Valle en leiðin þangað er fáááránlega flott. Fjöll þakin risa trjám, appelsínutré og ég veit ekki hvað og hvað. Sá líka villta hesta, kindur, hænur og asna. Reyndar var vegurinn hræðilegur þannig bílveikin mín ákvað að kíkja í heimsókn..Eftir að hafa keyrt í svona klukkutíma í öllum þessum trjám þá breyttist landslagið allt í einu og við vorum komnar í eyðimörk. Við stoppuðum svo í Tafí de Valle en þar var einhver hátíð í gangi. Kíktum á einhverja markaði og borðuðum hádegismat. Svo héldum við að stað og þá lá leið okkar til Cafayate. Leiðin þangað var jafn ótrúleg og fyrri parturinn. Eiginlega bara eyðimörk og fuuuullt af kaktusum, svona 4 metrar á hæð flestir. Á leiðinni stoppuðum við í 3000 og eitthvað metra hæð og þar náði ég að klappa lamadýri ! Komum einnig við í Quilmes, en það er staður sem indjánar byggðu. Þetta eru steinarústir og efsti parturinn sést bara. Þeir byggðu húsin 2 metra ofan í jörðina til að verja sig gegn kuldanum en voru samt ekki með þak. Við vorum svo komnar til Cafayate um kvöldið og gistum þar á hóteli. Daginn eftir, eða á mánudaginn (það var frídagur), héldum við svo áfram til Salta sem er næsta hérað/fylki við Tucumán. Leiðin þangað var líka ólýsanlega flott en meiri parturinn er eyðimörk og risa rauð berg/fjöll. Svo á miðri leið bættust afríkutré við og fleiri kaktusar. Ég verð samt að segja að ég saknaði þess að sjá sjóinn alla þessa ferð eða bara vatn yfir höfuð..Um hádegi vorum við komnar til höfuðborgarinnar í Salta héraði, sem heitir einfaldlega bara Salta. Við skoðuðum okkur um í bænum og ég keypti mér peysu úr 100 % lamaull, en ég verð eitthvað að bíða með að nota hana því að núna er sumarið að koma og þessar peysur eru víst mjög svo heitfengar. Fórum svo í kláfi upp á fjall og sáum yfir alla borgina. Öll húsin voru eins, hvít með rautt þak. Ekki mjög frumlegt..En annars lögðum við bara seinni partinn af stað aftur til Tucumán, ekki sömu leið samt og við komum og vorum komnar heim aftur um 8. Skemmtilegasta helgin hingað til allavega! Í dag var svo ekki skóli heldur intercourso. 30°C hiti og sól og ég sit uppi með brenndar axlir. Núna tekur bara venjuleg vika við en á fimmtudaginn get ég farið og sótt pakkann minn frá pabba og Gullu sem skilaði sér loksins! Eftir 4 vikur eða svo...Eftir 2 helgar er svo ferð með AFS og stuttu eftir það "6 week camp" þó svo að það séu liðnar miklu fleiri vikur frá því ég kom..en nóg um það! Held að þetta sé komið gott í bili, 

Sakna ykkar
Ásdís